Home BestemmingenAfrikaNamibië Wij werden aangevallen door bijen in Namibië

Wij werden aangevallen door bijen in Namibië

by Elisa van der Sluis
Bijenaanval Namibië

Er zijn niet veel dingen waar ik bang voor ben, maar mijn twee grote angsten zijn die voor dieptes en bijen. Ik krijg het al benauwd als zo’n beestje aan komt vliegen. Een bijenaanval was dan ook altijd een van mijn allergrootste nachtmerries. Een nachtmerrie die werkelijkheid werd in Namibië.

Rondtrekken door zuidelijk Afrika

Maar laat ik even bij het begin beginnen. We waren inmiddels ruim anderhalve week onderweg door zuidelijk Afrika, waar we vanuit het Zuid-Afrikaanse Johannesburg richting Victoria Falls in Zimbabwe reisden. Met een klein reisgenootschap reden we in een omgebouwde truck dwars door Botswana en bezochten we het ene hoogtepunt na het andere. ’s Avonds kampeerden we op toffe campsites middenin de natuur. Een geweldige ervaring.

Vroeg in de ochtend verlieten we onze campsite nabij het plaatsje Ikoga, in het noorden van Botswana. Vanuit deze plek waren we de afgelopen dagen op ontdekking in de Okavango Delta geweest, de grootste natuurlijke delta ter wereld. Het afscheid was bitterzoet, want hoewel we eigenlijk nog niet weg wilden lagen ons nog prachtige plekken in het vooruitzicht. Voor we vertrokken genoot ik nog even van het uitzicht over de Delta. De omgeving was overweldigend groen, palmbladeren wapperden kalm in de wind. Een paar nieuwsgierige aapjes kwamen nog even polshoogte nemen. Nog even genieten voor we urenlang in de truck zouden zitten.

Okavango Botswana

Aapjes Okavango Delta

We reden die dag richting het plaatsje Kasane, via de Caprivi Regio in Namibië. Een regio die grotendeels uit het Caprivi Game Park bestaat. Ondanks dat er geen toegangspoorten staan, zoals je wellicht in andere Afrikaanse parken wel gewent bent, werd het eenmaal over de grens al snel duidelijk dat we ons in een Game Park bevonden. Struisvogels staken plots de weg over en olifanten keken ons langs de weg na. Tijdens een tussenstop spotten we nog een schitterend rood gekleurde bijeneter. Misschien was de laatste al een hint, maar achteraf gezien had ik die bijeneter misschien beter mee kunnen nemen. Want middenin al die natuurpracht schuilen ook aanzienlijke gevaren, waar je wellicht normaal niet eens over nadenkt.

Bijeneter Namibië

Lunchen in the middle of nowhere

Ergens rond de middag maakten we een tussenstop langs de weg, op 1 van de zogeheten rest areas. De omgeving was weinig charmant. Het was er droog en dor, droger dan we tot dan toe gezien hadden. Het maakte ons op dat moment niet veel uit, we hadden honger. En dus klapten we de in de truck ingebouwde keuken uit, zetten we onze kampeerstoeltjes klaar en maakten we een fijne lunch met sandwiches en salade. Op een gegeven moment moest ik toch wel nodig naar de wc en hier in the middle of nowhere betekent dat dat je even op zoek moet naar een bush toilet. Oftewel: zoek een struik die groot genoeg is en doe je ding. Onderweg spotte ik een paar bijen. Fijn, net waar ik op zat te wachten.

bijenaanval Namibië 2

Namibië langs de weg

Op de terugweg merkte ik er nog een paar op. Ze kwamen ook akelig dichtbij en bleven om mij heen hangen. Dat was ik niet gewend, want normaal is de gemiddelde bij zo weer vertrokken. Nu ben ik werkelijk als de dood voor bijen (en wespen), wat ervoor zorgde dat ik steeds nerveuzer werd. Geen goeie combi. Zachtjes vloekend liep ik in een rap tempo terug naar de rest van de groep. Daar was geen bij meer te bekennen. Vreemd, zo ver was ik toch niet weggegaan?

Een bijenaanval in Namibië

Eenmaal terug vertelde ik het aan Liam die er vooral om moest lachen. Heb je haar weer met haar bijen. En toen hoorde ik naast mij een ijselijke kreet. “Auw!”

Een meisje uit de groep was in haar enkel én voet gestoken. De bij in haar enkel hing er zelfs nog aan vast. Vlug haalden we de angel eruit en gaven haar wat ijs om te koelen. Best handig, die keuken in de truck. Ik vroeg nog of ze soms geslagen had naar de bij, of wild met haar voet had geschud. Het antwoord was nee. Vanuit het niets werd ze ineens gestoken. Vreemd.

Ondertussen werd het ook tijd om op te ruimen en terwijl we daarmee begonnen hoorde ik nog iemand schreeuwen. En nog iemand. Shit, nog meer bijen. Ik keek Liam vragend aan. Die keek terug en zei dat ik op moest schieten, we moesten weg hier. Vlug greep ik wat spullen bij elkaar en gooide het onderin de truck. Ik keek niet op of om. Want als de angst het overneemt verstijf ik, dat wist ik. En stil staan tussen een groep bijen is niet handig. Om mij heen begon inmiddels iedereen gehaast de truck in te klimmen.

En toen ging het snel

Ik draaide mij om om te zien waar Liam was en toen zag ik het pas. Hetgeen waarover ik vroeger nachtmerries had en waar ik misschien wel het meest bang voor was gebeurde nu echt.

Er waren overal bijen. Echt overal. Doelgericht vlogen ze keihard op ons af.
Shit! Een bijenaanval!
Mijn blik kruiste die van Liam en hij riep slechts 1 woord.

“Rennen!”

Zo snel als ik kon sprong ik de truck in, Liam achter mij aan. Anderen waren vliegensvlug de raampjes aan het sluiten, want de bijen probeerden binnen te komen. Iedereen was doodstil.

Pok! Pok! Pok!

We hoorden tientallen bijen die zich met een noodgang tegen de truck aan wierpen. Om ons te grazen te nemen. Trillend ging ik zitten en draaide ik mijn hoofd richting de plek waar wij zojuist zaten te lunchen en toen zag ik hem pas liggen.

Mijn rugtas. Mijn rugtas lag er nog met daarin onze paspoorten, geld en creditcard. Shit!

Ik keek Liam aan, trillend en dacht bij mijzelf dat het wel prima was. Laat maar liggen. Natuurlijk stond ik er op dat moment niet bij stil dat ik een paar uur later weer de grens over moest en dat geld op zich ook wel handig is. Liam was ondertussen ook angstvallig stil. Gelukkig dacht onze gids beter na en toen de bijen even ophielden sprintte hij naar buiten om mijn tas en die van een ander te pakken. Wat een held!

Helaas triggerde dat natuurlijk ook de bijen weer, die er vervolgens alles aan deden om binnen te komen. Een aantal lukte het. Met alles wat we te pakken konden krijgen mepten we de ene na de andere bij dood. Pas toen we zeker wisten dat er niets meer in de wagen zat, gaf onze gids vol gas. Wegwezen hier.

Namibië

Bijenaanvallen in Namibië en de rest van Afrika

Het duurde even, maar een paar uur na de bijenaanval kon ik weer lachen en genieten. De rest gelukkig ook. Niemand was serieus gewond geraakt, al hadden de meesten wel wat steken. Wellicht dat ik het onbewust verdrongen had, maar ik realiseerde mij een paar jaar later pas echt wat zich hier precies had afgespeeld en hoe serieus het gevaar was geweest. In 2019 kwam er namelijk in het nieuws een bericht dat een Nederlands reisgenootschap was aangevallen door een zwerm Afrikaanse honingbijen. Één van hen overleefde de bijenaanval niet. Een ander werd in levensbedreigende toestand in het ziekenhuis opgenomen. Wat een hel. De Afrikaanse honingbijen waar deze groep door werd aangevallen staan ook bekend als zogeheten killer bees, een bijensoort die bekend staat om zijn agressie.

Nu liggen Tanzania en Namibië een aardig eindje uit elkaar, maar het zette mij wel aan het denken. Heel even was ik in mijn hoofd weer terug op die plek met al die bijen. Het zal toch niet?
Ik besloot op onderzoek uit te gaan en kwam inderdaad berichten tegen over killer bees in Namibië. In 2002 bijvoorbeeld stierf een hiker in de Naukluft bergen tijdens een wandeling, nadat hij werd aangevallen door een zwerm killer bees. Maar ik kwam er ook achter dat er honderden bijensoorten in Namibië leven. Dat wij daadwerkelijk door killer bees zijn aangevallen is dus niet zeker. Wel is het een feit dat de Afrikaanse honingbij buitengewoon territoriaal en agressief is. Dit zou kunnen verklaren waarom er eerst slechts enkele bijen te zien waren en we ineens vol werden aangevallen. Wellicht bevonden wij ons onbewust in hun territorium?

Hoe gaat nu met de bijenangst?

Zeker weten door welke soort bijen wij werden aangevallen zullen we het nooit. Vreemd genoeg heb ik wel het idee dat mijn angst wat minder is geworden. Hoe groot is immers de kans dat zoiets twee keer zou gebeuren? Daarnaast zijn bijen natuurlijk enorm belangrijk voor de natuur en moeten ze beschermd worden. Wist je bijvoorbeeld dat zo’n 55% van de bijen in Nederland bedreigd is of zelfs helemaal verdwenen is? Mocht de bij uitsterven dan is dat een ware ramp voor de natuur. Bijen zijn namelijk vanwege de bestuiving van groot belang. Voor ons zou het uitsterven van de bij voor een behoorlijke schaarste in onze voedselvoorziening zorgen, gezien 75% van onze gewassen afhankelijk is van natuurlijke bestuiving.

Ondanks die horrorervaring in Namibië probeer ik mij er nu toch overheen te zetten. Was ik vroeger nog bang voor de bijen in mijn eigen tuin, nu hebben we een soort van vrede gesloten. In een mooie hoek in de tuin heb ik flink wat planten geplant die bijen leuk schijnen te vinden. Ver genoeg van mijn favo hoekje vandaan, want ik krijg nog steeds de kriebels als ze te dichtbij komen. Zij hun plek dus en ik de mijne. Tot nu toe bevalt het beide partijen prima.

Overigens was de bijenaanval helaas niet het enige pechgeval tijdens onze reis door zuidelijk Afrika. Een dag later kwam wij op de grens van Botswana en Zimbabwe met pech te staan en een week later eindigde ons tweede bezoek aan Zuid-Afrika in een grote teleurstelling. Toch kijken wij met heel plezier terug op ons avontuur.

Ook lezen:

3 comments

Shirley 10 april 2020 - 3:18 pm

Wow! Hier heb ik nog nooit over nagedacht, maar bij dezen kan ik weer een nieuwe angst aan mijn lijstje toevoegen. Wat eng zeg, ik ben blij dat het bij jullie goed is afgelopen!

Reply
Elisa van der Sluis 10 april 2020 - 11:10 pm

Ik heb er serieus als kind echt nachtmerries over gehad, omdat ik gewoon heel bang was voor bijen en wespen. Maar ik had nooit verwacht dat het me echt zou overkomen. Was echt vreselijk.

Reply
Rowan 21 april 2020 - 9:24 am

Wat een verhaal zeg, super leuk geschreven! Lijkt mij echt een hele enge ervaring. Blij dat het goed is afgelopen en je zelfs je tas weer terug kreeg.

Reply

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Om te zorgen dat deze website soepel draait worden cookies gebruikt. Wanneer je doorgaat met het gebruiken van deze website, zonder je cookie-instellingen aan te passen, en klikt op "Accepteren" dan ben je akkoord met deze instellingen. Accept Read More